Ik leerde leiden. Zonder mezelf voorbij te lopen.
22 jaar onderneemster.
NLP-trainer.
En iemand die zelf tegen de muur liep voor ze het anders deed.
Dit is geen gepolijst succesverhaal. Het is het echte.
Van buitenaf leek het perfect.
Meer dan 22 jaar onderneem ik.
Ik bouwde mijn praktijk stap voor stap op. Opleidingen, specialisaties, trainingen. Ik werkte hard. Ik was ambitieus.
Gedreven. Professioneel. Sterk.
Wat weinig mensen zagen: de constante druk.
De angst om fouten te maken. De maskers die ik ophad. De lat lag hoog - altijd. Fouten voelden als falen.
Perfectionisme was mijn motor. En tegelijk mijn uitputtingsmechanisme.
Tot mijn lichaam niet meer meeging.
De spanning werd chronisch.
Mijn energie zakte. Focus werd vermoeidheid. Controle werd kramp.
Ik belandde in een burn-out.
Maar wat me het meest confronteerde, was niet de vermoeidheid.
Het was de vraag eronder:
Wie ben ik als ik niet presteer? Wie ben ik zonder controle?
Ik schaamde me. Ik twijfelde aan mezelf.
Leeg en overspannen tegelijk. Geen makkelijke periode. Maar wel een eerlijke.
In plaats van "zo snel mogelijk weer functioneren", ben ik dieper gaan kijken.
Niet alleen naar gedrag. Naar de structuur eronder.
NLP leerde me hoe overtuigingen zich vormen en hoe identiteit stiekem je gedrag stuurt.
Het Enneagram gaf inzicht in mijn drijfveren en mijn angstlagen.
Innerlijk kind-werk, polyvagaaltheorie en hypnose lieten me zien hoe het zenuwstelsel reageert op oude ervaringen.
Langzaam zag ik dat echte verandering vier niveaus vraagt:
- Fysiek: mijn lichaam en zenuwstelsel leren reguleren.
- Mentaal: mijn overtuigingen onderzoeken.
- Emotioneel: voelen wat ik jaren had weggeduwd.
- Zingeving: opnieuw kiezen wie ik wil zijn, los van prestaties.
Niet lineair. Zoeken, confronteren, integreren. Maar daar heb ik mezelf herontdekt.
Wat er veranderde
Ik werd niet minder ambitieus. Wel milder voor mezelf.
Mijn ambitie wordt vandaag niet meer gestuurd door angst.
Ik begrijp nu dat perfectionisme niet verkeerd is.
Het is een strategie om jezelf te beschermen.
En ik weet hoe het voelt om erin vast te zitten.
Daarom beoordeel ik mijn cliënten niet.
Maar ik spaar ze ook niet.
Kwetsbaarheid en verantwoordelijkheid horen samen.
Uit deze weg groeide mijn manier van werken:
De 3C-methode - Hoofd · Hart · Buik.
- Hoofd: inzicht in je patronen en persoonlijkheidsdynamiek.
- Hart: voelen en erkennen wat er is.
- Buik: innerlijke richting en stevigheid in je lijf.
NLP is de methodische ruggengraat;
het Enneagram verdiept het karakterinzicht;
Polyvagaaltheorie, hypnose en innerlijk kind-werk ondersteunen waar nodig.
Mijn werk is dus niet alleen professioneel onderbouwd.
Het is doorleefd.
Ik kijk niet naar het symptoom.
Ik kijk naar de wortel.
Ik combineer meer dan 22 jaar ervaring als trainer en begeleider met een diepe betrokkenheid bij wie tegenover mij zit.
Ik werk niet aan een snelle oplossing die na twee weken stilvalt. Ik werk aan wat blijft - ook als ik er niet meer bij ben.
Dat vraagt eerlijk kijken, verantwoordelijkheid nemen voor je binnenwereld, en begeleiding die stevig én veilig is.
Je hoeft hier niet perfect binnen te komen. Je hoeft alleen bereid te zijn om naar jezelf te kijken.
Even luchtig: dit ben ik ook.
- Een streversbeestje dat de lat hoog legt.
- Logopediste van opleiding - na 4 jaar losgelaten.
- Een trotse ex-perfectionist die dit thema ten volle heeft doorgewerkt.
- Ooit "emotioneel geconstipeerd", intussen alle emoties omarmd.
- Integriteit is mijn toverwoord - zo sta ik ook in het leven.
Voel je dat jouw verhaal ergens raakt aan het mijne?
Dan sta je hier niet alleen.
Liefs, Annick